జ్ఞాపకాల వరండా మెట్ల మీద నిలబడి…

vamsi
ఆ రోజుల్లో
పౌర్ణమి వెన్నెల వెలుగుల్లో… కాలవ నీళ్లల్లో చంద్రుణ్ని చూస్తా కాలవగట్టు మీంచి మచ్చుమిల్లిదాకా నడిచి,అక్కణ్నించి రాంపురం వెళ్లడం సరదా నాకు. నా చిన్నప్పటి జ్ఞాపకాలన్నీ వెలగల భూమిరెడ్డి గారింటి చుట్టూ, వెలగల అప్పారెడ్డిగారి దొడ్డితోనూ అల్లుకున్నాయి. ఎందుకంటే వాళ్లిళ్లల్లో అద్దెకుండేవాళ్లం. వాళ్ల దొడ్లో నారింజ చెట్లుండేవి. కొన్ని కాయలేమో తియ్యగా… కొన్ని పుల్లగా ఉండేవి. వాటి రసంతో మా అమ్మ పులిహోర చేసిస్తే… నేను, మా తమ్ముడు, మా ఫ్రెండు ముమ్మిడివరపు త్యాగరాజు ఆ పులిహోరట్టుకుని మా అమ్మమ్మగారి ఊరైన బలభద్రపురం వెళ్లి అక్కణ్ణించి నైన్‌డౌన్ ప్యాసింజర్లో అన్నవరం బయల్దేరేవాళ్లం.

తెల్లవారుజామున నాలుగు గంటల ప్రాంతంలో అన్నవరం స్టేషన్‌లో దిగితే అక్కణ్ణించి నాలుగైదు కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉండేది ఊరు. వెన్నెల్లో ఆ కొండమీద గుడి దీపాల్ని చూస్తా నడుచుకుంటూ వెళ్లేవాళ్లం. గుళ్లు చేయించుకుని సత్యదేవుడి దర్శనం చేసుకున్నాక, గుడిమెట్ల మీద కూర్చుని మా అమ్మిచ్చిన పులిహోర క్యారేజీ విప్పి తింటుండేవాళ్లం.

బెన్నిబాబని నాకో ఫ్రెండుండేవాడు. ఆడికో లవ్‌స్టోరీ. తాతారెడ్డిగారి సైకిల్ షాపులో సైకిల్ అద్దెకి తీసుకుని,నన్నెక్కించుకుని రాంపురం హైస్కూల్ గ్రౌండ్స్‌లోకి తీసుకెళ్లేవాడు. చీకట్లో ఆ అమ్మాయితో చెరుకుతోటల్లోకెళ్లిపోయి మాట్లాడేవాడు. నిద్రగన్నేరు చెట్టు కింద చిన్న పాకుంటే అందులో కూర్చునేవాణ్ని నేను. తెల్లవారుజామున ఏ నాలుగు గంటలకో తిరిగొచ్చేవాళ్లం. ఓసారి సీతాఫలం తింటా ఓ గింజ నా చెవులో పెట్టేసుకున్నాను.

గాంధీ డాక్టర్ (మోహన్ కందాగారి మేనమామ, మామగారు కూడా) గారి ఆస్పత్రికి తీసుకెళ్లి చెవి కోయించి గింజ తీయించాలన్నారంతా. కానీ మేడపాటి నర్సిరెడ్డిగారింటిరుగు మీద డిస్పెన్సరీ పెట్టిన మందుల అప్పన్నగారు సైకిల్ ఊచతో నిమిషాల మీద ఆ పిక్కని బయటికి తీసేశాడు. నాకు ఆ గింజ మీద చాలా కోపం వచ్చేసి, పచ్చడి బండ తీసుకుని పొడుం పొడుం చేసేశాను దాన్ని.

మా ఊరి చివరి పొలాల్లో బెల్లం వండేవారు. నాలాంటి కుర్రాళ్లం… కొబ్బరికాయల కళ్లు పొడిచి, నీళ్లు పారబోసి వాళ్లకిస్తే వాటిని పెనంలో ఉడుకుతున్న బెల్లం పాకంలో వేసేసేవాళ్లు. అది బెల్లంతో కలిసి బాగా ఉడికి, కొబ్బరి సున్ని తయారయ్యేది. రెండో రోజుకో, మూడో రోజుకో మేమెళ్తే బెల్లంతో పేరుకుపోయిన కొబ్బరికాయను మాకిచ్చేవారు. అది పగలగొట్టుకుని తింటా ఉంటే గొప్ప రుచిలే.

రాంపురంలో కొత్తగా కట్టిన అన్నపూర్ణా టాకీసు తిక్కశంకరయ్య సిన్మాతో మొదలయ్యింది. ఓపెనింగ్‌కిఎన్టీవోడూ, కృష్ణకుమారి వస్తే వాళ్లని చూడ్డానికొచ్చిన జనాన్ని లెక్కెయ్యడం ఎవడి తరమూ కాలేదు. ఆ జనాల్లో నలిగిపోతున్న నన్ను కుళ్లు కాలవలోకి తోసేసేరు. అదొక జ్ఞాపకం.

రికార్డింగ్ డ్యాన్సులు రాంపురం రాజుగారి హాలూ, కిషోర్ టాకీసుల్లో సెకండ్ షోలూ అబ్బో… ఎన్ని ఆకుపచ్చటి జ్ఞాపకాలు!

పండగలప్పుడు ఇంట్లో ఏవైనా పిండి వంటలు చేసుకుంటే వాటిని గిన్నెలో పెట్టి, పైన ఒక అరిటాకు ముక్కతో మూతేసి కప్పి ఆ పక్కవాళ్లకి, ఈ పక్కవాళ్లకి ఇచ్చుకునేవాళ్లం. వాళ్లొండుకుంటే మాకుపంపేవాళ్లు.

కానీ, కాలం మారిపోయింది. ఇప్పుడు పక్కింట్లో ఎవరుంటున్నారో కూడా తెలీదు.
మొన్న మేం పసలపూడి పెళ్లికెళ్లినప్పుడు చూశాను… ఓ పదేళ్ల పిల్ల మాసిపోయిన చుడీదారేసుకుని గేదెలు కాస్తోంది. ఒకప్పటి పరికిణీలూ ఓణీలూ ఎక్కడా కనబడలేదు.

ఒకప్పుడు గుర్రపు బళ్ల చప్పుళ్లు, రిక్షాల గలగలలు చిత్రమైన సందడి. ఎప్పుడన్నా చిన్న కారు ఊళ్లోకొస్తే అందరూ ఇళ్లల్లోంచి తొంగి చూసేవారు. కానీ ఇప్పుడు ఒక ఇన్నోవా వెళ్తుంటే, ఇంకో స్కార్పియో దానికెదురొస్తుంది. మా ఊళ్లో తీర్థం జరిగినప్పుడు… వంద మీటర్ల పెద్ద తాడుని ఉత్సవ రథానికెడా పెడా కట్టి చిన్నా పెద్దా, పేదా గొప్పా అన్న తేడా లేకుండా పెద్ద వీధి నుంచి తూర్పుపేట వరకూ లాగేవారు. కానీ,ఇప్పుడా రథాన్ని మహీంద్రా ట్రాక్టర్ లాగుతోంది.

కాలం ఎలా మారిపోయిందో, జీవితం ఎంత యాంత్రికంగా తయారయ్యిందో చెప్పడానికి ఇంతకంటే ఉదాహరణలేం కావాలి! అనుభూతులన్నవే లేకుండా పోయాయి. వేసుకునే బట్టల దగ్గర నుంచి మాట్లాడే భాష దాకా మొత్తం మారిపోయింది. పండుగలూ పబ్బాలూ లేవు. పలకరింపులూ పంచుకోవడాలూ లేవు. ఆటపాటలు లేవు. అల్లరి చేష్టలూ లేవు. అన్నీ ఉన్న ఆనాటి రోజులు మళ్లీ రావు. ఆ అనుభవాలు అందవు.ఆ అనుభూతులూ దొరకవు. ఆనందాన్ని నింపిన ఆనాటి పచ్చాపచ్చటి జ్ఞాపకాలు, అందమైన రోజులుమళ్లీ తిరిగొస్తాయన్న నమ్మకం కూడా నాకు లేదు.
సమీరకు చెప్పిన విధంగా…

 

 

 

 

ప్రకటనలు

రచయిత: spamdana

మంచివనిపించే విషయాలు మాయమవకుండా వుంచుదామనే చిన్న ప్రయత్నం.

One thought on “జ్ఞాపకాల వరండా మెట్ల మీద నిలబడి…”

  1. కాలం మారిపోయింది, మారిపోతోంది కూడానూ.కానీ పరిసరాలు మారినా, పరిస్థితులు మారినా, వాటిలోని మంచిని మటుకు గ్రహిస్తూ కూడా “మారని” మనుష్యులు ఇంకా వున్నారు. అది చాలు. మొన్నా మధ్యన మా “బాపట్ల” వెళితే ఇంత మార్పా అనిపించింది.

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

w

Connecting to %s