30X 20 అడుగుల గదిలో 81 మంది విద్యార్థుల చదువు!

పాలకులు మరచిన కొఠారి మాట 

– ఇ. రఘునందన్

ఇటీవల విద్యా పక్షోత్సవాల సందర్భంగా ఒక దినపత్రికలో వచ్చిన ఒక వార్తను క్లుప్తంగా చెబుతాను. హైదరాబాద్ నడిబొడ్డున బేగంపేటవిమానాశ్రయానికి అతి చేరువలో మయూరి మార్గ్‌లోని అల్లంతోట బావిలో (ఇంకా పరిశీలిస్తే ముఖ్యమంత్రి క్యాంపు కార్యాలయానికి కూతవేటు దూరంలో), ఒక దశాబ్దకాలంగా ఓ కమ్యూనిటీ హాలులోనే ప్రాథమిక పాఠశాల నడుస్తున్నదట. కేవలం 30 అడుగుల పొడవు, 20 అడుగుల వెడల్పు ఉన్న చీకటి గదిలో 81 మంది విద్యార్థులు చదువు సాగిస్తున్నారు మరి. ఈ ఒకే ఒక గదిలోనే 1నుంచి 5వ తరగతి వరకు అందరికీ విద్యాభ్యాసం పక్కపక్కన సాగుతుందని, ఇంకా అనేక సౌకర్యాలతో ఉన్నదని ఆ వార్త వెల్లడించింది. ఇది మన రాష్ట్రంలోని పాఠశాలల దుస్థితిని కళ్ళకు కట్టినట్లు తెలుపుతుందనడం సత్యదూరం కాదు.

ఈ పాఠశాల ఇన్ని అసౌకర్యాలతో ఉండడానికి కారణమేమిటి? అక్కడ చదివే వారంతా కూలీనాలీ చేసుకునే వారి పిల్లలు కావడమే అని తెలిసింది. ఇంకా విస్మయం గొలిపే విషయమేమిటంటే వినాయక చవితి ఉత్సవాల రోజుల్లో ఈ పాఠశాల మరోచోటికి తరలిపోతుందట.                                                                                      ఇలాంటి పాఠశాలలు జంట నగరాలలోనే అనేకమున్నాయని మా పరిశీలనలో వెల్లడయింది. రాజీవ్ విద్యామిషన్ ద్వారా గత 12ఏళ్ళుగా (2001-02 నుంచి) 19వేల కోట్ల రూపాయలు పైగా ఖర్చు చేసినప్పటికీ మౌలిక సౌకర్యాల కల్పనలో పెద్దగా మార్పులేదు. గత ఆర్థిక సంవత్సరంలో 22వేల తరగతి గదులు నిర్మించాలని నిర్ణయిస్తే నిర్మాణం చేపట్టినవి 7 వేలే; అందులో పూర్తిచేసినవి 3 వేలు మాత్రమే!

రాష్ట్ర ప్రభుత్వపు ఈ ‘ప్రాథమిక’ వైఫల్యమే లక్షలాది తల్లితండ్రులు స్తోమత లేకపోయినా ప్రైవేటు పాఠశాలల వైపు చూపు సారించడానికి ప్రధాన కారణమవుతుంది. ఇలాంటి అసౌకర్యాలే విద్యార్థులను సర్కారీ బడులకు దూరం చేస్తున్నాయి. ఇన్ని అసౌకర్యాలు, అవలక్షణాలుగల ఈ పాఠశాలల్లో ఇంకా 81 మంది విద్యార్థులు చదువుతున్నారంటే, అసౌకర్యాలు ఉన్నప్పటికీ ఆపాఠశాలలో విద్యా బోధన చేస్తున్న ఉపాధ్యాయుల గొప్పదనమే కారణమని చెప్పవచ్చు. ఇలాంటి పాఠశాలలు రాష్ట్ర వ్యాప్తంగా కోకొల్లలు.

ఇటీవల రాష్ట్ర వ్యాప్తంగా సుమారు 1284 పాఠశాలలు విద్యార్థులు లేరన్న సాకుతో క్రమబద్ధీకరణ పేరుతో మూసివేశారు. విద్యాహక్కు చట్టం వచ్చి మూడు సంవత్సరాలై, పటిష్ఠంగా ఆ చట్టాన్ని అమలు జరుపుతున్నామని ప్రభుత్వం ప్రకటించుకున్న తరువాత పాఠశాలల మూసివేతలు ఊపందుకున్నాయి. విద్యాహక్కు చట్టం వచ్చినప్పుడు సమస్యలన్నీ పరిష్కారమవుతాయని చాలా మంది ఆశించారు. తీరా ఆచరణకొచ్చేసరికి జరిగిందేమీ లేదు.

ఇంకా రాష్ట్రంలో 13 లక్షల మంది బడి బయట ఉన్నట్లు పాఠశాల విద్యాశాఖవారే స్వయంగా ప్రకటించారు. రాష్ట్రంలోని పాఠశాలలు ఇంకా సగందాకా నిర్దేశించిన ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా లేవు. రేషనలైజేషన్ ప్రక్రియ ద్వారా ఉపాధ్యాయులనైతే సర్దుబాటు చేశారు. ఉద్యోగ భద్రత ఉంది కాబట్టి ఉపాధ్యాయులు ఇక్కడ కాకపోతే ఇంకో పాఠశాలకు బదిలీ అవుతారు. కానీ ప్రభుత్వ పాఠశాలల మీదనే ఆధారపడి పేద బడుగు బలహీన వర్గాల పిల్లలు చదువుకుంటున్నారు కదా. మరి ఈ పాఠశాలల్లో పిల్లలు అసలే లేరనీ, ఉన్నా అతి స్వల్ప సంఖ్యలో మాత్రమే ఉన్నారనే సాకుతో మూసివేయడం వలన ఈ ప్రభుత్వ పాఠశాలలూ పేద వర్గాలకు అందుబాటులో లేకుండా పోతాయి. ఒకవైపు విద్యాహక్కు చట్టం ‘విద్య ప్రాథమిక హక్కు’ అని చెబుతుంటే మరొకవైపు వేలాది పాఠశాలల మూసివేత జరిగిపోయింది! ఈ చర్యల వలన రాబోయే కాలంలో కోట్లాది దళిత, ఆదివాసీ, వెనుకబడిన కులాల, పేద పిల్లలకు విద్యావకాశాలు అందుబాటులో లేకుండాపోయే ప్రమాదమున్నది.

2001-02 విద్యాసంవత్సరంలో 28 శాతం మంది పిల్లలు ప్రయివేటు స్కూళ్ళలో చదువుతుండగా అది నేడు 42 శాతానికి చేరుకున్నది. ఈ శాతం క్రమంగా పెరుగుతున్నది. ఇది ప్రమాదకరమైన ధోరణి. ఇది బలహీనమైన ప్రభుత్వ విద్యారంగ దుస్థితిని తెలియజేస్తుంది. ఒకవైపు ప్రయివేటు పాఠశాలలను ప్రోత్సహించే చర్యలు చేపడుతూ ఇంకోవైపు విద్యార్థులు లేరనే సాకుతో ప్రభుత్వ పాఠశాలలను ప్రభుత్వం మూసివేస్తుంది.

తల్లిదండ్రుల్లో ఇంగ్లీషు మీడియంపై ఉన్న మోజు, ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలల్లో ఇంగ్లీషు మీడి యం లేకపోవడం కూడా విద్యార్థుల సంఖ్య పడిపోవటానికి కారణమవుతుంది. ప్రాథమిక పాఠశాలలకు అనుబంధంగా ప్రీ ప్రైమరీ విద్యను అనుసంధానం చేసి 5 సంవత్సరాలకు బదులు మూడేళ్ళు వచ్చేసరికే పాఠశాలలో చేర్పించే విధంగా నిబంధనలు సడలించాలి. ప్రభుత్వం వెంటనే ప్రయివేటు పాఠశాలల దోపిడీని, విద్యావ్యాపారాన్ని అరికట్టేందుకు చర్యలు తీసుకోవాలి. అందుకోసం ప్రభుత్వంపై వత్తిడి తేవడానికి పెద్ద ఎత్తున ఉద్యమించవలసిన అవసరముంది.

విద్యా పరిరక్షణ కోసం తల్లిదండ్రులు, ప్రజాసంఘాలు, ఉపాధ్యాయ సంఘాలు సంఘటితఉద్యమం చేయాల్సిన అవసరముంది. విద్యాహక్కు చట్టం ప్రకారమే అందరికీ విద్యఅందించాల్సిన బాధ్యత ప్రభుత్వంపై ఉంది. పాఠశాలకు రాలేనటువంటి ప్రత్యేకఅవసరాలుగల చెవిటి, మూగ, మానసిక వైకల్యంగల పిల్లలకు విద్యనందించేందుకు ఇంక్లూజివ్ ఎడ్యుకేషన్ రిసోర్స్ టీచర్లను కాంట్రాక్టు పద్ధతిన కాకుండా రెగ్యులర్ ప్రాతిపదికన డీఎస్సీ ద్వారా నియమించినట్లయితే ప్రత్యేకావసరాలుగల పిల్లలకు మేలు కలుగుతుంది.అప్పుడే ‘అందరికీ విద్య -అన్ని వర్గాలకు విద్య’ అనే లక్ష్యం నెరవేరుతుంది.
విద్యారంగానికి 6 శాతం నిధులు కేటాయించాలని 1966లోనే కొఠారి కమిషన్ సిఫార్సులు చేసింది. 47 ఏళ్ళు గడిచినా ఆ మేరకు నిధులు కేటాయించడం లేదు. బాలికల్లో డ్రాప్ అవుట్స్ ఎక్కువగా ఉండడానికి పాఠశాలల్లో మౌలిక సదుపాయాల లేమి ప్రధాన కారణం. ఇప్పటికీ 70 శాతం పాఠశాలల్లో సరైన టాయిలెట్స్ లేవు. ఉన్న వాటికి సరైన నీటి సౌకర్యం లేదు.

ఈ పరిస్థితుల్లో ఉపాధ్యాయులు జూన్ 1 నుంచి పాఠశాలలకు హాజరు కావాలనే విద్యాశాఖ ఆదేశాలకనుగుణంగా, ఉపాధ్యాయులు గ్రామస్థాయిలో ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లోనే నాణ్యమైన విద్య బోధించబడుతుందని తెలియజేస్తూ మన బడులను కాపాడుకుందామని మీ పిల్లలను మా పాఠశాలల్లోనే చేర్పించండని కోరుతూ పెద్ద ఎత్తున విద్యా ఉద్యమాన్ని కొనసాగించారు. కానీ ప్రభుత్వం వైపు నుంచి ఆశించిన మద్దతు లభించలేదు.

ప్రభుత్వ బడుల బలోపేతానికి గానీ, ప్రయివేటు బడుల విద్యావ్యాపారాన్ని నిలువరించే చర్యలు చేపట్టడంలో గానీ ఆశించిన స్థాయిలో ప్రభుత్వ చర్యలు లేవు. ప్రభుత్వ యంత్రాంగంలో భాగస్వాములైన మంత్రులు, జిల్లా పరిషత్ నుంచి మొదలుకొని గ్రామ పంచాయతీ వరకూ ప్రజాప్రతినిధులూ, ఉన్నతాధికారులు, ఇతర అధికారులు, ఉద్యోగ, ఉపాధ్యాయ వర్గాల వారు తమ పిల్లలను ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో చదివించడానికి నడుం బిగించాలి. దీన్ని పెద్ద ఎత్తున ఒక ఉద్యమంగా ప్రచారం చేయాలి. అది చేయకుండా మీరు పనిచేస్తున్న పాఠశాలల్లో మీ పిల్లలను చేర్పించడం లేదేమిటని ఉపాధ్యాయులపై నింద వేయడంలో హేతుబద్ధత లేదు. స్కూలు పరిసర ప్రాంతాల్లో నివసించే పేద, ధనిక అన్ని వర్గాల పిల్లలు ఆ పాఠశాలలోనే చదివే విధంగా కామన్ స్కూల్ విధానాన్ని ప్రవేశపెట్టాలని డి.ఎస్. కొఠారీ 1966లోనే సూచించారు. కానీ కొఠారి కమిషన్ చేసిన పై సూచన నేటికీ అమలుకునోచుకోలేదు.

తెలంగాణ టీచర్స్ ఫెడరేషన్ రాష్ట్ర ప్రధాన కార్యదర్శి

సిగ్గుపడదామా??

 

 

 

 

 

 

సంవత్సరానికి 3500 కోట్లు ఫీజు రీ ఇంబర్స్ మెంట్ కి ఖర్చు చేసే ప్రభుత్వం ఇలాంటి కనీసవసతులు కల్పించనందుకు సిగ్గుపడాలి      

హు… మనవాళ్ళు ..3

¯Ã©Õ¹ ÂÕ-¹×Êo «Õ£ÏÇ-@ÁåXj ‘Æ«ÕtÑ “æX«Õ
¦ÇCµ-ÅŒÕ-ªÃ-LÂË “X¾¦µ¼ÕÅŒy …Ÿîu’¹¢, ª½Ö.©Â¹~ ²Ä§ŒÕ¢

http://www.eenadu.net/story.asp?qry1=4&reccount=30

ఇవ్వాళ ఈనాడు లో వచ్చిన వార్త చూడండి ..వ్యక్తి పూజ కి పరాకాష్ట అనిపిస్తుంది. లక్ష రూపాయలు, వుద్యోగం ఇచ్చి ఇలాంటి సంఘటన లని ప్రోత్సహిస్తే రేపు ఇలాంటి సంఘటనలు ఎన్ని పునరావ్రుమవుతాయో అనిపిస్తుంది.